دنده معکوس لاماری با معرفی نئو و هیرکانی

در جشن‌های قهرمانی بسیاری از تیم‌های ورزشی، هستند برخی تماشاگران یا هواداران حرفه‌ای که در اوج جشن و پایکوبی به دلیل آگاهی از برنامه‌های آتی تیم – مانند خداحافظی بازیکنان کلیدی یا افت سطح بازیکنان تازه‌وارد – می‌دانند که این قهرمانی تکرار نخواهد شد. بر اساس اصلی قدیمی که می‌گوید «حفظ قهرمانی دشوارتر از کسب آن است»، آن‌ها چشم‌انداز استمرار موفقیت را چندان روشن نمی‌بینند.

به گزارش پایگاه تحلیلی‌خبری سرمایه ملی، لاماری ایما برای آرین پارس موتور، همان نقطه طلایی بود که پژو۲۰۶ برای ایران‌خودرو شد؛ محصولی که در بازاری خاکستری، رنگی تازه آورد و توانست با طراحی جسورانه، توان فنی قابل اتکا و شبکه خدمات پس از فروش گسترده، اعتماد خریدار ایرانی را جلب کند؛ بیش از ۲۰هزار دستگاه فروش در کمتر از سه سال آن‌هم بدون هیچ‌گونه تسهیلات و شرایط اقساطی، یعنی حضور در رقابت‌های قهرمانی بازار کراس‌اوورهای خوش‌چهره ایران.

اما درست در اوج این موفقیت، تصمیم تازه‌ی آرین پارس موتور برای تولید دو محصول جدید با برند کایی (Kaiyi) چین، جهت حرکت لاماری را تغییر داده است؛ حرکتی که بسیاری از تحلیلگران آن را «دنده معکوس در مسیر قهرمانی» می‌دانند.

* پلتفرم‌های قدیمی با چهره‌ای بزک‌شده

کایی در واقع زیرمجموعه‌ای از شرکت چری است که سال‌ها پیش با نام Cowin فعالیت می‌کرد؛ برندی که مأموریتش استفاده مجدد از پلتفرم‌های نسل قبلی چری برای عرضه محصولات ارزان‌تر بود. این راهبرد در صنعت خودرو امری مرسوم است: شرکت مادر پلتفرم‌های مستهلک و قدیمی را به زیرمجموعه‌های اقتصادی خود واگذار می‌کند تا با کمترین هزینه، محصولاتی تازه اما بر پایه‌ی ساختارهای پیشین تولید کنند.

برند کایی پس از تغییر نام، برای فاصله‌گرفتن از وجهه‌ی اقتصادی و ارزان Cowin، دست به بزک طراحی و افزودن امکانات رفاهی بیشتر زد؛ اقدامی که هزینه‌ای به‌مراتب کمتر از توسعه‌ پلتفرم جدید دارد. بنابراین هرچند ظاهر محصولات جدید کایی مدرن‌تر و پرزرق‌وبرق‌تر به نظر می‌رسد، اما در بطن فنی، همچنان بر شاسی، سیستم تعلیق و زیرساخت‌هایی بنا شده که ریشه در نسل‌های قبلی چری دارند.

* نسبت فولکس و سئات در نسخه چینی!

رابطه چری و کایی را می‌توان با نسبت فولکس‌واگن و سئات مقایسه کرد؛ با این تفاوت که در نسخه‌ چینی این رابطه، شکاف میان برند مادر و زیرمجموعه اقتصادی‌اش عمیق‌تر است. فولکس‌واگن در طراحی و کیفیت ساخت سئات استانداردهای خود را حفظ می‌کند، اما چری در واگذاری پلتفرم‌های قدیمی به کایی، صرفاً به تداوم چرخه‌ تولید ارزان‌تر می‌اندیشد. نتیجه این می‌شود که هرچند کایی از نظر ظاهری «جوان‌پسندتر» جلوه می‌کند، اما از نظر مهندسی فاصله‌ محسوسی با استانداردهای روز چری دارد.

* آرین پارس موتور و تغییر مسیر از نوآوری به مونتاژکارتر شدن

لاماری ایما بر پایه‌ پلتفرم خاص خود و با شخصیت طراحی مستقل عرضه شد؛ محصولی که آرین پارس موتور را در آن زمان، از سایر مونتاژکاران متمایز کرد. اما نئو و هیرکانی، هر دو بر شالوده‌ همان محصولات پیشین کایی ساخته شده‌اند:

لاماری نئو درواقع همان Kaiyi X3 Pro است؛ نسخه‌ای بازطراحی‌شده از MVM X55 Pro با اندکی تغییر در ظاهر و تریم داخلی؛ همان پلتفرمی که در نسخه‌ ام‌وی‌ام X55 پرو، بریدن اکسل و شکست محور عقب را در ایران نیز تجربه کرد و با عذرخواهی رسمی و فراخوان مدیران‌خودرو برای اصلاح عیوب همراه شد.

لاماری هیرکانی نیز همان Kaiyi X7 محسوب می‌شود که آن‌هم بر پلتفرم اولیه تیگو۷ پرو و تیگو۸ بنا شده و تنها در بخش طراحی و امکانات، به‌روزتر شده است.

این دو محصول گرچه با امکاناتی چون نمایشگرهای دوگانه، سامانه دستیار رانندگی سطح ۲ و طراحی مدرن معرفی شده‌اند، اما ماهیت فنی آن‌ها بیشتر به «بهسازی اقتصادی» شباهت دارد تا «نوآوری تکنولوژیک».

*‌ هشت نکته تحلیلی درباره این چرخش استراتژیک

۱. اقتصاد مقیاس در برابر اصالت برند: استفاده از پلتفرم‌های قدیمی هزینه تولید را کاهش می‌دهد، اما همزمان خطر از بین رفتن اصالت برند لاماری را به‌دنبال دارد.

۲. برتری ظاهری به‌جای مهندسی بنیادین: تغییر طراحی و افزودن آپشن، در بازار ایران ممکن است در کوتاه‌مدت جذابیت ایجاد کند، اما در بلندمدت پاسخگوی انتظارات مشتریان آگاه نخواهد بود.

۳. فقدان زبان طراحی واحد: ایما هویت طراحی مشخصی داشت، اما نئو و هیرکانی از سبک متفاوتی پیروی می‌کنند که انسجام بصری برند را تضعیف می‌کند.

۴. ریسک در بازار دست‌دوم: خودروهایی با پلتفرم‌های شناخته‌شده اما غیرجدید، معمولاً در بازار دست‌دوم افت ارزش سریع‌تری دارند؛ مسأله‌ای که می‌تواند بر وفاداری مشتری اثر منفی بگذارد.

۵. تأثیر بر زنجیره تأمین داخلی: استفاده از قطعات مشترک با پلتفرم‌های قدیمی ممکن است وابستگی به تأمین‌کنندگان خارجی را افزایش دهد و بومی‌سازی را به تعویق بیندازد.

۶. تصویر ذهنی مخاطب ایرانی: مصرف‌کننده امروز باهوش‌تر از گذشته است؛ او می‌داند نئو و هیرکانی در اصل همان محصولات بازسازی‌شده چینی هستند و این آگاهی ممکن است بر اعتماد عمومی اثر بگذارد

۷. آزمون بلوغ مدیریتی برند: این‌که آرین پارس موتور بتواند از این دو محصول برای حفظ تنوع و درعین‌حال نگهداشت کیفیت برند استفاده کند، معیاری برای سنجش بلوغ راهبردی آن خواهد بود.

۸. جابجایی اولویت از نوآوری به بازاریابی: ورود نئو و هیرکانی نه صرفاً به‌عنوان دو محصول جدید، بلکه به‌عنوان نشانه‌ای از تغییر رویکرد آرین‌موتور از «خلق ارزش فنی» به «بازتعریف چهره تجاری» قابل تفسیر است.
در این مسیر، به‌جای سرمایه‌گذاری روی پلتفرم تازه، موتور یا فناوری بومی، تمرکز بر تغییر چهره، لوگو، تریم و بسته تبلیغاتی قرار گرفته است؛ کاری که در کوتاه‌مدت جذابیت دارد، اما در میان‌مدت می‌تواند باعث فرسایش اعتماد برند شود.

درواقع، اگر لاماری ایما در زمان خود، با جسارت فنی و طراحی خاصش قهرمان شد، نئو و هیرکانی بیشتر با جذابیت بصری و وعده‌های برندسازی معرفی شده‌اند؛ و این همان لحظه‌ای است که «قهرمان بازار» به‌جای تمرین برای فصل بعد، مشغول بازسازی تندیس افتخارات گذشته خود می‌شود.

* حفظ قهرمانی از کسب آن دشوارتر است

بازار خودرو ایران نشان داده است که مصرف‌کننده ایرانی از ظاهر مدرن فراتر رفته و کیفیت ماندگار را می‌سنجد. لاماری ایما این درس را با تجربه‌ای واقعی به آرین پارس موتور داد. اما نئو و هیرکانی، هرچند ممکن است در کوتاه‌مدت فروش مناسبی داشته باشند، در بلندمدت با چالشی مهم روبه‌رو خواهند شد: حفظ اعتبار برندی که ایما ساخته بود.

در واقع، قهرمانی در بازار خودرو تنها با فروش بالا آغاز می‌شود، اما با استمرار اعتماد و ثبات در مسیر برند ادامه می‌یابد.
لاماری اگر می‌خواهد دوباره در سکو بایستد، باید بداند نئو و هیرکانی نه فقط دو محصول جدید، بلکه آزمون تکرار قهرمانی هستند؛ آزمونی که این‌بار نه در پیست فروش، بلکه در میدان پایداری برند برگزار می‌شود.